Gekleurd door Brazilië

PIJLABO

Reacties op het boek

Telefoon: (013) 5470701

Fax: (084) 716 55 39

E-mail: ilowitz@pijlabo.nl

De eerste reacties van lezers:

 

“Het boek is uit, heeft wel een slapeloze nacht en wat tranen gekost. (…) Dit boek is voor aspirant adoptieouders een goed naslag werk over wat er allemaal bij komt kijken. Zeker voor die ouders die de adoptie zelf gaan regelen. (…) Het verhaal van Myrthe die kennis maakt met haar biologische moeder en broertjes en zusjes vond ik erg ontroerend. Het is een mooi boek geworden met prachtige kleuren.”

“Wat een prachtig boek !!!! Ik heb al enkele keren een brok in mijn keel gehad, en dan ben ik nog niet eens op de helft. Je hebt een prettige manier van vertellen, het leest heel makkelijk.”

“heb nog maar 30 bladzijden gelezen het boeit mij enorm. (…) als jij maar blijft schrijven ,ik denk dat je daarvoor in de wieg bent gelegd ,door een of andere sprookjesachtige ooievaar!”

“Je boek is tot nu toe prachtig. (…) Zeer indrukwekkend wat je allemaal hebt meegemaakt. En mooi dat je ook met humor kunt vertellen. Ik heb krom gelegen van het lachen bij het stuk over die Pater. Nogmaals, veel bewondering voor je.”

 

“Je hebt de lezer meteen bij de strot”

“Inmiddels ben ik bij hoofdstuk 17 van het eerste deel. Soms pink ik een traan weg. Ontzettend mooi is het geschreven, gewoon zoals het is. Niet met moeilijke taal, puur natuur.”

“Ik heb het boek nog lang niet uit, maar moet jullie al wel melden dat het heel boeiend en goed geschreven is. Ik kan er alleen geen baas van blijven, want mijn vrouw neemt het steeds in beslag.”

“Het waar gebeurde adoptieverhaal wordt door Ilona Lammertink ingebed in het verhaal over een land, over regeltjes en sluipwegen en over mensen die zich inzetten voor hun goede zaak. Ondanks  het persoonlijke in het verhaal en de toon zullen ook anderen zich herkennen in dit ervaringverhaal.”

Liliane Waanders, Adoptietijdschrift jrg. 8 no. 4 dec.2005.

“Het is een prettig leesbaar boek dat de risico’s van ‘zelfdoen’ laat zien maar ook de goede kanten. De schrijfster laat bovendien gedetailleerd zien hoe moeilijk arme mensen het in Brazilië (kunnen) hebben. Bovendien is het bijzonder om te lezen dat het gezin in Nederland goed contact onderhoudt met de biologische familie van Myrthe (soms meer soms minder) en met andere Brazilianen.”

Joke de Vries, LAVA Contact jrg. 5 no. 1 maart 2006.

VAKPERS